Skróty klawiszowe:

Pokaż moduł: Skróty klawiszowe.

Strona wykorzystuje pliki cookies.
Dowiedz się więcej...

p8zawiercie@zawiercie.eu

32 67 223 35

Mali odkrywcy wielkie możliwości

Dla rodziców

Artykuły dla rodziców

Co dziecko wyraża rysunkiem?

Co dziecko wyraża rysunkiem?

Zrozumieć, co dziecko mówi rysunkiem.

         Dziecięce obrazki są kopalnią informacji ukazująca uczucia, a nawet charakter autora. Dziecko poprzez obrazek wyraża często to, czego nie potrafi wyrazić słowami. Dlatego powinniśmy bardzo uważnie przyglądać się  ich rysunkom. Rysunek rodziny jest jednym z podstawowych źródeł diagnozowania dziecka.

Analizę treści rysunku dokonuje się biorąc pod uwagę następujące kryteria:

1.Kto jest najważniejszy w rodzinie:

  •   W interpretacji istotna jest kolejność rysowania postaci. Osoba rysowana jako pierwsza jest tą osobą, z którą dziecko pragnie się identyfikować, do której jest najbardziej przywiązane. Osoba rysowana w ostatniej kolejności jest tą, którą dziecko najmniej lubi, nie akceptuje taką , jaka jest.
  • Relatywna wielkość rysowanych postaci ( wyraźne powiększenie lub zmniejszenie) postaci jest interpretowane jako wskaźnik znaczenia danej postaci dla dziecka. Wyraźnie większy jest ten członek rodziny, który jest podziwiany lub wywołuje lęk. Postać o mniejszym znaczeniu dla dziecka jest nieproporcjonalnie mniejsza lub całkowicie pominięta.
  • Zdobienie postaci– osoby dla dziecka znaczące mogą być szczególnie zdobione, uwidocznione z wieloma szczegółami, znajdować się na środku arkusza.

 

2.Usytuowanie postaci względem siebie.

Dziecko najbliżej rysuję osobę, z którą czuje się najsilniej związane uczuciowo. Osoby nieakceptowane przez dziecko są na rysunku odsuwane. Izolowanie własnej postaci od reszty rodziny może przejawem występowania u dziecka tendencji do wycofywania się z kontaktów z rodzina. Połączenie postaci rękami świadczy o istnieniu silnej więzi emocjonalnej między nimi.Jeżeli osoby rysowane są bez rąk, to świadczy o nieporozumieniach między nimi. Pominięcie dłoni oznacza brak czułości, miłości, zrozumienia w rodzinie, odzwierciedla poczucie winy wynikające z ich używania. Oznaką nieporozumień są też przedmioty rozdzielające osoby z rodziny. Gdy między sobą , a ojcem dziecko umieszcza szafę lub drzewo oznacza to, że nie czuje się przy nim bezpiecznie ( np. tata jest zbyt stanowczy).

 

3.Kogo dziecko nie akceptuje.

  •   Pominięcie jednego z członków rodziny wyraża stosunek emocjonalny do tej osoby. Osoby opuszczone przez dziecko w jego rysunku są dla niego źródłem lęku lub w ten sposób jest wyrażone odrzucenie lub izolowanie tej osoby. Osoby, które  wzbudzają w dziecku niepokój, niechęć czy inne przykre uczucie są rysowane z brzegu, w kącie lub z dala od innych postaci. Niektóre dzieci w ten sposób przedstawiają swoje rodzeństwo- jest to sygnał, że są zazdrosne o brata lub siostrę.

        Osoby, które w życiu dziecka nie odgrywają szczególnej roli są rysowane zazwyczaj jako ostatnie. Gdy maluch na końcu rysuje samego siebie, prawdopodobnie ma poczucie, że mało liczy się w rodzinie. Gdy w ogóle Ne umieszcza siebie na rysunku rodziny, jest to niepokojący sygnał, że dziecko może się czuć odrzucone emocjonalnie przez najbliższych i pozbawione ich miłości.

  • Rysunek domu- jeżeli jest on duży, dominuje na rysunku, interpretowany jest jako wskaźnik odrzucenia dziecka przez rodzinę.

 

  1. Sposób w jaki dziecko rysuje, wiele mówi o jego usposobieniu. Warto zwrócić uwagę na :
    1. Rozmiar i grubość kreski:
  2.   Linie długie, rysowane z rozmachem i dużą siłą nacisku świadczą o energii, odwadze, pewności siebie, a nawet o gwałtowności malarza.
  3.   Linie delikatne, rysowane niepewnie, postaci nieraz tak małe, że na kartce zostaje mnóstwo pustego miejsca- świadczą o nieśmiałości dziecka.
  4.   Linie zamaszyste, chaotyczne, szybkie pociągnięcia kredki cechują dziecko nadpobudliwe.
  5.   Linie przerywane są przejawem większych lub mniejszych zahamowań, którym towarzyszy niezdecydowanie.
    1. Kształt linii- linia zakrzywiona jest bardziej łagodna i czuła, kąt oznacza siłę i twardość. Harmonijny rysunek składa się z Krzywin i kątów:
  6.   Zbyt wiele miękkości i okrągłości charakteryzuje dziecko bierne, zbyt słabe, żeby się bronić.
  7.   Zbyt dużo kropek i kątów świadczy o energii , silnej woli, zarazem jednak o agresywnym usposobieniu.
  8.   Linie cieniowane, prążkowania i czarne plamy są oznaką silnie odczuwanego lęku.
  9.   Ślady uporczywego wycierania gumką i skreślenia cechują brak ufności we własne siły i własnej osoby.

Zdarza się, że w całym delikatnym rysunku jedna postać jest namalowana specjalnie mocno- świadczy to o tym, że dziecko wiąże z tą osobą silne emocje ( może to być miłość, podziw lub odwrotnie- gniew lub agresja).

  1. Poszczególne części kartki mają swoje symboliczne znaczenie.

Kartkę można umownie podzielić na cztery obszary: górę (duch), dół (materia), stronę lewą (matka), stronę prawą (ojciec).

  •   Rysunek umieszczony po lewej stronie ukazuje dziecko ,,uczepione maminej spódnicy”, które szuka ciepła i poczucia bezpieczeństwa.
  •   Rysunek umieszczony po prawej stronie kartki oznacza relacje z ojcem i z innymi osobami- przyszłość.
  •   Góra kartki to duch- to świat marzeń, wyobraźni i duchowości.
  •   Dolna część kartki mówi chodzić po ziemi- mówi o potrzebie fizycznego bezpieczeństwa.
  • Kolory mają znaczenie psychologiczne, każdy kolor ma pewną wartość emocjonalną:
  •   Czerwień- to kolor dynamiczny, wyraża potęgę pragnień, jest też oznaką agresywności, a niekiedy gniewu. Obfitość czerwieni może oznaczać pobudzenie i oznakę ruchu.
  •   Niebieski – wyraża wrażliwość, zamknięcie się w sobie.
  •   Fiolet – wyraża połączenie przeciwieństw i pragnienie czegoś innego. Jeżeli odcień fioletu pojawia się zbyt często- oznacza niepokój, lęk.
  •   Żółć- to synonim światła, radości i optymizmu, to spontaniczność i otwartość.
  •   Zieleń- oznacza wolę działania, wytrwałość, upór i stanowczość.
  •   Pomarańcz- wyraża radość, wesołość i dynamizm.
  •   Brąz- oznacza fizyczne dążenie do bezpieczeństwa. Jeżeli dziecko rysuje osobę na brązowo, to wyraża w ten sposób brak bezpieczeństwa ze strony tej osoby.
  •   Róż- oznacza spokój, równowagę i harmonię.
  •   Czerń- negacja koloru. Zawiera w sobie smutek, niekiedy rozpacz, gdy używa się go w nadmiarze. Drobne czarne plamki oznaczają lęk.
  •   Szarość – jest neutralna. Jeżeli dziecko używa często szarego koloru, można sądzić, że ma trudności w wyrażaniu uczuć i przechodzeniu do czynów.

4.Znaki zapisane na twarzy- jeżeli na rysunku wszyscy się uśmiechają, a przy tym nikt nie został pominięty , świadczy to o tym , że dziecko dobrze się czuje w swojej rodzinie i postrzega ją jako szczęśliwą. Gdy postacie są smutne, złe lub mają srogie miny- wskazuje to na przykre emocje związane z sytuacją w domu, np. dziecko przeżywa ciągłe kłótnie  między rodzicami. Osoby odwróconej tyłem lub pozbawionej twarzy dziecko nie akceptuje.

 Opracowano pięć pytań, które dostarczają bardzo bogatych informacji- po każdej odpowiedzi dziecka pada kolejne pytanie : Dlaczego?

  •   Kto jest najmilszy z całej rodziny? (dlaczego?)
  •   Kto jest najmniej miły? (dlaczego?)
  •   Kto jest najszczęśliwszy? (dlaczego?)
  •   Kto jest najbardziej nieszczęśliwy? (dlaczego?)
  •   Kogo wolisz z całej rodziny? (dlaczego?)

 

Jak interpretować rysunek dziecka?

Interpretacji rysunku dokonuje się w trzech płaszczyznach:

  • poziom graficzny ( obejmuje rozległość, siłę, wielkość i rozmieszczenie),
  • wzajemne stosunki między osobami,
  • treść rysunku (subiektywna wizja swojej rodziny).

Sposób rysowania – cechy graficzne:

Silne, mocne, gwałtowne linie- ekstrawertyzm, pewność siebie, nadpobudliwość ruchowa.

Słabe, drżące ledwo widoczne, niewyraźne linie- introwertyzm, poczucie niepewności, nieśmiałość, lęk, zahamowanie.

Zarysowanie wcześniej stworzonego rysunku- poczucie niskiej wartości, brak pewności siebie, tendencje depresyjne.

Niski poziom staranności- silne napięcie psychiczne.

Wysoki poziom staranności- dobre przystosowanie, wielostronny rozwój.

 

Powtarzające się znaki emocjonalne:

Ziemia, silnie zaznaczone podłoże- potrzeba oparcia, poczucie zagrożenia.

Dom nieproporcjonalnie duży- konflikt  rodzinie, brak poczucia bezpieczeństwa w domu rodzinnym.

Wiatr- niepokój , potrzeba stałości otoczenia.

Nawracające elementy, często geometryczne- stany lękowe.

 

Usytuowanie elementu najistotniejszego w wykonywanej pracy.

( cechy te dotyczę przede wszystkim postaci ludzkiej)

Centralne- spokój wewnętrzny, poczucie bezpieczeństwa.

Górne, powyżej środka- tendencje ucieczkowe, izolacyjne.

Dolne, poniżej środka- tendencje depresyjne, poczucie zagrożenia.

 

Postać ludzka:

Bardzo mała- introwertyzm, nieprzystosowanie społeczne.

Bardzo duża- ekspansywność, nadmierna aspiracja.

Zaczernianie pustych pól- niepokój;  twarzy: poważnie zaburzony, negatywny wizerunek siebie;  rąk: przejaw agresji.

Brak dłoni- zakłopotanie, poczucie nieprzystosowania.

Brak rąk- poczucie winy z powodu odczuwanej wrogości lub seksualności, nieprzystosowanie, bezradność; założone na piersiach- wrogość, podejrzliwość; trzymane za plecami- niechęć do kontaktów interpersonalnych; zwieszone ramiona- brak przystosowania.

Wyszczerzone zęby- agresywność słowna, niedojrzałość.

Bliskie osoby ( rodzina) stojące daleko od siebie, niedotykające się – konflikt rodzinny, osłabione więzi rodzinne.

16

MAR

2014

95

razy

czytano

p8zawiercie.pl

Zdjęcie: Dzieci
Zdjęcie: Dzieci

Kontakt

Dane przedszkola

 

Przedszkole Nr 8 Bajkoludki w Zawierciu
42-400 Zawiercie
ul. Wierzbowa 8
woj. Śląskie

Kontakt

 

p8zawiercie@zawiercie.eu
32 67 223 35

Zdjęcie: Więcej o tej stronie.
Zdjęcie: Więcej o tej stronie.

Przewiń stronę na samą górę.

Logo serwisu.

Przedszkole Nr 8
Bajkoludki w Zawierciu

Ukryj moduł.

Wyszukaj na stronie

Twoja przeglądarka internetowa, bądź system operacyjny, nie wspierają lektora w polskiej wersji językowej.

Formularz kontaktowy

Pytanie do burmistrza

Zgłoś usterkę

Formularz zgłoszenia