Skróty klawiszowe:

Pokaż moduł: Skróty klawiszowe.

Strona wykorzystuje pliki cookies.
Dowiedz się więcej...

p8zawiercie@zawiercie.eu

32 67 223 35

Mali odkrywcy wielkie możliwości

Dla rodziców

Artykuły dla rodziców

Adaptacja 3-latka

ADAPTACJA DZIECKA 3 LETNIEGO W PRZEDSZKOLU
Dla 3 letniego dziecka moment pójścia do przedszkola to istotny przełom, który odbija się na jego dalszym życiu. Jest to niewątpliwie sytuacja budząca silne emocje. Dziecko czuje się wyrwane z rodzinnego układu, który gwarantuje mu poczucie stabilności i rozumienia tego, co się wokół niego dzieje. Maluch z dnia na dzień zostaje wrzucony w nieznane środowisko.
Adaptację ułatwia:
1. racjonalne podjęcie decyzji o zapisaniu dziecka do przedszkola,
2. pozytywne myślenie o placówce (zaufanie do personelu),
3. wcześniejsze poznanie placówki przez dziecko,
4. dostarczenie dziecku, w okresie poprzedzającym pójście do przedszkola, doświadczeń przebywania z innymi dorosłymi                                ( nieobecność mamy),
5. umożliwianie kontaktów z innymi dziećmi,
6. usamodzielnianie dziecka,
7. jasne ustalenie reguł i zasad funkcjonowania w rodzinie i w przedszkolu oraz konsekwencja w ich przestrzeganiu,
8. stopniowe przyzwyczajanie dziecka do placówki ( krótki czas pobytu w pierwszych dniach),
9. akceptacja dziecka i rozumienie jego stresu,
10. wspieranie malucha, okazywanie spokoju, stwarzanie poczucia bezpieczeństwa podczas rozstania,
11. przebywanie z dzieckiem po odebraniu z przedszkola ( czas tylko dla niego),
12. ujednolicenie rytmu życia w przedszkolu i w domu.

Adaptację utrudnia:
1. niepewność decyzji rodziców o oddaniu dziecka do przedszkola,
2. brak zaufania do placówki wyrzuty sumienia, niepokój, lęk, poczucie zagrożenia, nieznajomość placówki, brak jasnych reguł,                      zmienność,
3. traktowanie dziecka przedmiotowo,
4. brak doświadczeń społecznych malucha w kontaktach z innymi dorosłymi i dziećmi,
5. nadopiekuńczość, wyręczanie dziecka w czynnościach związanych z samoobsługą,
6. „złe” przyzwyczajenia dziecka ( zasypianie z dzieckiem ),
7. „ rzucenie na głęboką wodę”- pełny wymiar godzin, pośpiech, zdenerwowanie, spóźnianie się – brak czasu dla dziecka,
8. brak zrozumienia dla trudnych zachowań dziecka – obrażanie się na dziecko, odrzucenie.
Udany start dziecka w przedszkolu jest efektem współdziałania wszystkich podmiotów tego procesu, a więc dziecka, jego rodziny, pracowników przedszkola ( kadry pedagogicznej i personelu pomocniczego), otoczenia społecznego ( grupy rówieśniczej, środowiska lokalnego). Budowanie dobrych relacji uwzględniających potrzeby obu stron nie jest procesem łatwym, ani szybkim, jednak przez wypracowanie bliskich i stałych form kontaktu korzyści mogą czerpać obydwie strony.
Wspólna troska o dobro dziecka, wzajemne zrozumienie i współpraca wyżej wymienionych środowisk powinny być gwarantem sukcesu.

 

DZIECKO NADPOBUDLIWE

Co to znaczy „nadpobudliwe”, słowo to oznacza „nadmierną pobudliwość”, która może dotyczyć wielu rzeczy, np. dziecko łatwo się denerwuje, płacze, jest nadmiernie wrażliwe, bardzo agresywne, przeciwstawiające się każdemu poleceniu rodzica lub nauczyciela, mające stałe konflikty z kolegami. W Polsce w ostatnich latach używano następujących terminów nadpobudliwości:
• Zespół nadpobudliwości psychoruchowej
• Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi
• Zespół hiperkinetyczny wieku dziecięcego
• Zespół nadruchliwości
• Deficyt uwagi
• „Nadruchliwość” dziecięca
• Niespokojne dzieci
Obecnie w piśmiennictwie światowym oficjalnie używa się nazwy ADHD czyli „Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi”
Czym jest nadpobudliwość psychoruchowa?
Tak rozumiana nadpobudliwość jest pewną stała cechą dziecka, która może oczywiście zmienić się w miarę jak ono dorasta. Może być różnie wyrażona w zależności od sytuacji. Trzy grupy objawów są charakterystyczne dla nadpobudliwości to: nasilone zaburzenia uwagi, czyli niemożność jej skoncentrowania, nadmierna impulsywność, nadmierna ruchliwość.
Jak pomóc?
Rozmowa i współpraca z rodziną są podstawą rozpoznania i leczenia. Dlatego też, przed postawieniem rozpoznania, lekarz powinien uzyskać informacje od nauczyciela znającego pacjenta dłużej niż pół roku. Pomoże psychiatra dziecięcy, psycholog, pediatra lub lekarz rodzinny, neurolog.
Zwykle pierwszym lekarzem do którego rodzice zgłaszają się po pomoc jest pediatra – powinien on rozpoznać ADHD i wykluczyć inne przyczyny zaburzeń uwagi. Warto poszukać pomocy u psychiatry dzieci i młodzieży lub psychologa, pamiętajcie jednak, że każdy z nich może zaoferować inny zestaw pomocy. Zanim pójdziecie do lekarz dobrze przygotujcie się do rozmowy. Warto zasięgnąć informacji u innych rodziców dzieci z podobnymi problemami, gdzie udało im się znaleźć najlepszą opiekę. Zawsze trzeba zadawać dużo pytań. Nie wychodźcie z gabinetu jeśli nie poznaliście odpowiedzi na nurtujące Was wątpliwości.

 

DYSLEKSJA

Dysleksja objawia się trudnościami w nauce czytania i pisania u dzieci, które nie powinny mieć z taką nauką problemów – są normalnie rozwinięte intelektualnie, nie mają żadnych poważnych wad wzroku i słuchu ani schorzeń neurologicznych, są otoczone w szkole prawidłową opieką dydaktyczną i nie są zaniedbane środowiskowo.
Dysleksja nie jest chorobą, którą można wyleczyć. Dyslektykiem jest się na całe życie. Dziecko z problemem dysleksji powinno korzystać z terapii pedagogicznej, czyli zajęć kompensacyjno-korekcyjnych. Im wcześniej terapia się zacznie, tym lepiej dla dziecka.
Pierwsze objawy dysleksji powinny zostać wykryte przez nauczycieli już przedszkolu, a dziecko powinno otrzymać stosowną pomoc tj. powinno zostać poddane diagnozie a następnie terapii. Dzieci ze stwierdzoną dysleksją mogą się ubiegać o opinię o dostosowaniu warunków egzaminacyjnych do dysfunkcji ucznia
Jeśli dysleksja zostanie wcześnie wykryta i zdiagnozowana, to można jej przeciwdziałać poprzez dostosowane dla dziecka zajęcia korekcyjno – kompensacyjne. Takie zajęcia polegają na usprawnianiu zaburzonych funkcji wzroku, słuchu i ruchu, przy pomocy różnych ćwiczeń. Wiele z nich można, a wręcz należy, wykonywać z dzieckiem samemu w domu, jednak ich dobór powinien być doradzony przez specjalistę – terapeutę.
Jeżeli przedszkole, do którego uczęszcza Państwa dziecko nie zatrudnia specjalisty, to należy udać się z dzieckiem do Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej. Proszę pamiętać, że tam specjaliści udzielają bezpłatnej pomocy, lecz mają ograniczoną liczbę miejsc.
Rodzicu nie zwlekaj, jeśli chcesz pomóc swojemu dziecku!

18

LIS

2013

93

razy

czytano

p8zawiercie.pl

Zdjęcie: Dzieci
Zdjęcie: Dzieci

Kontakt

Dane przedszkola

 

Przedszkole Nr 8 Bajkoludki w Zawierciu
42-400 Zawiercie
ul. Wierzbowa 8
woj. Śląskie

Kontakt

 

p8zawiercie@zawiercie.eu
32 67 223 35

Zdjęcie: Więcej o tej stronie.
Zdjęcie: Więcej o tej stronie.

Przewiń stronę na samą górę.

Logo serwisu.

Przedszkole Nr 8
Bajkoludki w Zawierciu

Ukryj moduł.

Wyszukaj na stronie

Twoja przeglądarka internetowa, bądź system operacyjny, nie wspierają lektora w polskiej wersji językowej.

Formularz kontaktowy

Pytanie do burmistrza

Zgłoś usterkę

Formularz zgłoszenia